فرآیند تصفیه در دمای بالا برای آلیاژهای سخت استفاده شده

تصفیه آلیاژهای سخت در دمای بالا در یک کوره مخصوص با دمای بالا انجام می شود. آلیاژهای ضایعاتی تحت پردازش با دمای بالا بالای 1800 درجه سانتیگراد در یک فضای گاز محافظ قرار می گیرند. در طی این فرآیند، کبالت مورد استفاده به عنوان فلز چسبنده، مایع شده و می جوشد و باعث تغییر شکل آلیاژ و افزایش حجم آن به میزان قابل توجهی می شود. ساختار آلیاژ متخلخل و شبیه لانه زنبوری می شود و شکستن و پردازش آلیاژ سخت را بسیار آسان می کند. در طی عملیات در دمای بالا، مقدار زیادی فاز مایع در آلیاژ ظاهر می شود که انتشار اتم ها را تشدید می کند و انحلال و رسوب WC را افزایش می دهد. دانه های WC به سرعت رشد می کنند و از 1 تا 2 میکرومتر به ده ها یا حتی صدها میکرومتر افزایش می یابند. علاوه بر این، در طول تبلور مجدد WC، عیوب در ساختار دانه برطرف شده و ساختار کریستالی WC کاملتر می شود. در همان زمان، مقادیر کمی از فلزات دیگر، ناخالصی‌های غیرفلزی و ناخالصی‌های مضر موجود در آلیاژ حذف می‌شوند.

اندازه دانه آلیاژ با افزایش دمای تصفیه در دمای بالا به سرعت افزایش می یابد. با این حال، زمانی که دمای تیمار ثابت است، افزایش زمان تیمار تأثیر قابل‌توجهی بر افزایش اندازه دانه‌های آلیاژی ندارد. اندازه دانه آلیاژ با دمای عملیات و زمان نگهداری پس از عملیات در دمای بالا تغییر می کند. کلید کنترل فرآیند تصفیه در دمای بالا، کنترل دمای تصفیه است. اما دمای درمان لزوماً بالاتر نیست، بهتر است. اگر دمای تصفیه بیش از حد بالا باشد، ابتدا بر عمر مفید تجهیزات با دمای بالا تأثیر می گذارد. ثانیاً، باعث ایجاد فاز مایع بیش از حد در آلیاژ، افزایش تبخیر فاز Co، فروپاشی اسکلت WC می شود و آلیاژ را با بوته ادغام می کند و تمیز کردن و شکستن آن را دشوار می کند. به طور کلی، فرآیند تصفیه در دمای بالا در حدود 2000 درجه سانتیگراد کنترل می شود و توصیه می شود برای 2 ساعت نگه دارید.